Op 25 september 1066 verslaat een leger onder leiding van Harold II Godwinson (Harold II van Engeland) de Vikingen in de omgeving van York. Deze zogenaamde Slag van Stamford Bridge maakt na twee eeuwen een eind aan de aanwezigheid van de Vikingen in Engeland.
De Vikingen zijn echter niet het enige probleem van Harold II geweest. Jaren eerder is hij na een schipbreuk in handen gevallen van de Normandische hertog Willem I de Veroveraar. Deze wil graag koning van Engeland worden en heeft Harold II tijdens zijn verblijf in Normandië laten zweren dat hij zijn rechten op de troon zou laten vallen.
Nadat koning Eduard de Belijder in 1066 is overleden laat Harold II zich echter toch tot koning van Engeland kronen. Hertog Willem I de Veroveraar is woedend over de gepleegde meineed en reist met een troepenmacht naar Engeland. Harold II heeft op dat moment echter ook te kampen met de Vikingen. De Noorse koning Harold III van Noorwegen (ook wel: Harald Hardrada) maakt namelijk ook aanspraak op de Engelse troon en kort nadat Harold koning is geworden landen de Vikingen met een grote invasiemacht in Noord-Engeland. Harold II reist noordwaarts om het op te nemen tegen de Vikingen. Nadat die enkele overwinningen hebben behaald worden ze op 25 september 1066 tijdens de Slag van Stamford Bridge echter verslagen.
Op dit deel van het beroemde Tapijt van Bayeux is vermoedelijk te zien hoe koning Harold II van Engeland (links) sneuvelt tijdens de Slag bij Hastings
Drie dagen na deze overwinning van Harold II valt hertog Willem I de Veroveraar met zijn troepenmacht het zuiden van Engeland binnen. Koning Harold II reist hierop noodgedwongen met zijn leger weer naar het zuiden. Op 14 oktober 1066 botsen de twee legers op elkaar. Harold II wordt verslagen door het Normandische leger en sneuvelt in de strijd. Willem de Veroveraar wordt de eerste Normandische koning van Engeland.