Historiek

Pan is de god van het vee en het dierlijk instinct, de zoon van Hermes en de dochternimf Penelope. Pan behoort tot de saters, goden die half mens half bok zijn en onder meer bekend staan om hun lust voor wijn en het verleiden van nimfen.

Panfluit
De panfluit (ook wel herdersluit genoemd) is naar deze god genoemd en ontstond als volgt. Pan had een oogje op de nimf Syrinx maar Pan had pech: Syrinx wilde maagd blijven. Terwijl Pan haad achterna zat bad ze tot de goden om verlost te worden van haar achtervolger.

Gae, Moeder Aarde, hoorde haar noodkreet en schoot te hulp. Net op tijd veranderde ze Syrinx in een rietkraag. Pan zonk ontzet neer in het riet en zuchtte. Zijn adem werd opgevangen door het riet dat het geluid versterkte tot een klagerige zang. Pan plukte - geboeid door het geluid dat hij uit het riet hoorde komen - zeven rietstengels en maakte er een fluit van: de panfluit.

Erg knap was Pan niet. Zijn uiterlijk zorgde er geregeld voor dat mensen angstig werden. In paniek vluchtten ze weg.

In de Middeleeuwen werd Pans afbeelding geregeld gebruikt om de duivel mee uit te beelden. In het latijn wordt Pan 'Faunus' genoemd. De binnendste maan van de planeet is naar deze God uit de oudheid vernoemd.

• Boek: De Grote Mythologie Encyclopedie