Historiek

Op 25 augustus 1830 verzamelt zich een groepje relschoppers rond de Muntschouwburg in Brussel. Ter gelegenheid van de verjaardag van Koning Willem I , wordt daar de opera 'La Muette de Portica' (de stomme van Portica) gespeeld. Een stuk over een opstand tegen de Napoliaanse koninklijke garde.
Bij de aria 'Amour sacré de la patrie' (De heilige liefde voor het vaderland) breekt de pleuris uit. Tientallen bezoekers rennen naar buiten en samen met het groepje relschoppers slaan ze ruiten in, plunderen ze winkels en verzamelen ze wapens. Het is het begin van de Belgische opstand, het startsein van een onafhankelijk België

In 1815 wordt Willem I, nadat de Franse bezetters zijn teruggedrongen, tot koning gekroond van de Noordelijke en Zuidelijke Nederlanden (België). De beide landen worden samengevoegd via het Congres van Wenen, waar het Europa na Napoleon wordt hervormd. Het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden wordt gesticht als buffer tussen Frankrijk en Duitsland.

Onvrede
Na al 15 jaar heerst er bij het Belgische volk veel onvrede. Het katholieke zuiden is niet blij met een Protestantse koning. De Franstalige edelen storen zich eraan dat de regering Nederlands spreekt en de liberalen vinden dat de Koning te machtig is. Hij bemoeit zich met teveel zaken, vinden ze. Ondertussen wordt de anti-Oranje stemming aangewakkerd door Franse provocateurs.

Als in de zomer van 1830 in Frankrijk Koning Karel X succesvol wordt afgezet, zien de Belgen hun kans schoon en komen in opstand. Opvallend is dat de opstand begint uit onvrede over Koning Willem I. Deze koning ziet de opstand echter als poging van de Belgen om zich van de Noordelijke Nederlanden af te scheiden. Hij probeert hen door middel van het leger in bedwang te houden. Na verloop van tijd splitst het leger zich echter ook. De zZuidelijke militairen deserteren massaal. Door deze nederlaag van het leger ziet België zichzelf als onafhankelijk en stelt het een nieuwe koning aan: Leopold van Saksen-Coburg.

Tiendaagse veldtocht
In 1831 rukt het Nederlandse leger opnieuw op tot Brussel (de tiendaagse veldtocht) om zo de opstand alsnog de kop in te drukken. Deze keer worden zij echter teruggedrongen door de Franse koning, wiens dochter verloofd is met koning Leopold.

Ondertussen wordt de onafhankelijkheid van België internationaal aanvaard. Daarom wordt in 1832 het verdrag van Londen gemaakt, dat die onafhankelijkheid erkent. Koning Willem I tekent dat verdrag echter pas in 1839. België wordt onafhankelijk van het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden dat wordt omgedoopt tot Koninkrijk der Nederlanden.

Vlag
Tijdens de opstand wordt de Franse vlag opgehangen als solidariteitsbetoon naar de opstandelingen. Omdat de Belgen hun land echter niet in de handen willen laten vallen van de Fransen gebruiken ze de Brabants-Henegouwse rood-geel-zwarte vlag als nationale vlag. Omdat deze teveel op de Duitse vlag lijkt, besluiten ze hem uiteindelijk 45 graden te draaien tot de hedendaagse Belgische vlag.