
Adelbert van Egmond
Adelbert, zoon van Egilbert koning van Sussex, was een tijdgenoot van Willibrord. Circa 690 na Christus werd hij de medewerker van Willibrord en reisde hij naar het Europese vasteland. Net als Willibrord was Adelbert opgegroeid in het Ierse klooster Rathmelsigi. Hij trok naar de kust waar nu de huidige Egmonden liggen en verbleef daar de rest van zijn leven om het christelijke geloof te verkondigen. Adelbert onderbrak slechts één keer zijn verblijf om Ierland weer te zien. Hij stierf rond 740 na Christus.
Adelbert werd begraven nabij het huidige Egmond-Binnen en rond het eind van de tiende eeuw heiligverklaard. Adelbert was blijkbaar zeer geliefd want zijn graf trok veel pelgrims. Graaf Dirk I van Holland liet in 922 na Christus Adelberts gebeente opgraven en overbrengen naar het vrouwenklooster in Hallem (het huidige Egmond-Binnen). Het verhaal gaat dat bij het opgraven van het gebeente een geneeskrachtige bron ontstond.
De overblijfselen van Adelbert werden na de reformatie in Haarlem bewaard. Ze verhuisden eind negentiende eeuw naar een kerk in de buurt van Egmond-Binnen en bevinden zich sinds 1984 in de Abdij van Egmond waar ze vereerd worden als relieken.
| Commentaar |
|
Powered by !JoomlaComment 4.0 beta1


