Vlag van de staat South Carolina
Voor blanken de huidige staat South Carolina koloniseerden, werd het gebied voornamelijk bevolkt door inheemse indianenstammen zoals de Creek-indianen. Rond 1521 werd het gebied bezocht door Spaanse explorers en in 1562 begonnen de Fransen met de kolonisatie van het gebied. De echte kolonisatie kwam echter pas rond 1670 op gang toen de Engelsen de stad Charleston stichtten. De Engelse kolonie kwam met name tot bloei door de handel in bont met de indianen en de invoer van slaven voor landbouw.
De staat South Carolina in het rood gemarkeerd
Generaal William Tecumseh Sherman
Na de oorlog herstelde South Carolina zich langzaam. Rond 1890 werd de macht van de plantersaristocratie gebroken door de partij der boeren. Deze partij zorgde voor enige sociale hervorming, maar was sterk tegen de negers gekeerd.
South Carolina trad op 23 mei 1788 toe tot de Verenigde Staten.
Vlag en motto
De vlag van South Carolina toont een blauw veld met in het midden een witte palm en linksboven een metalen nekbeschermer. Vaak wordt gedacht dat deze nekbeschermer een halve maan voorsteld, maar dat is niet het geval. De nekbeschermer staat symbool voor het embleem dat soldaten van South Carolina tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog op hun hoofddeksels hadden. De huidige vlag werd aangenomen op 28 januari 1861, een dikke maand nadat de staat zich had afgescheiden van de Verenigde Staten.
In het wapen van de staat South Carolina zijn twee motto's te vinden. De eerste zegt Dum Spiro Spero wat zoveel betekent als 'zolang ik adem heb ik hoop'. Het tweede motto luidt Animis Opibusque Parati. Dit is Latijn voor 'Voorbereid in geesten en werken'.
