De landen Duitsland en Italië slaan al voor de Tweede Wereldoorlog uitbreekt de handen ineen. Gezamenlijk vormen ze de zogenaamde Asmogendheden, een alliantie tussen verschillende nationaal-socialistische landen. Later wordt ook Japan lid van deze alliantie.

De naam voor deze alliantie wordt in 1936 de wereld ingeholpen door de Italiaanse dictator Benito Mussolini. Hij noemt het vriendschappelijke verdrag dat Duitsland en Italië dan tekenen 'de as Rome-Berlijn'. Later wordt de relatie tussen Duitsland en Italië met het sluiten van het Staalpact nog sterker.

Veel mensen die een swastika (hakenkruis) zien, denken direct aan de Tweede Wereldoorlog. Het teken was tijdens die oorlog dan ook hét symbool van de nazi's en wordt ook nu nog vaak gebruikt door aanhangers van extreem-rechts.

Het symbool is echter niet uitgevonden door de nazi's. Tot 1944 was bijvoorbeeld een blauw hakenkruis op vliegtuigen van de Finse luchtmacht te zien. Maar ook lang daarvoor werd het teken al gebruikt. Vijfduizend jaar geleden zouden Amerikaanse indianen het teken al gebruikt hebben. Ook van de Maya's, Aztekeken en Vikingen is bekend dat ze het symbool gebruikten. En, hoewel het teken niet veel gebruikt werd in de zogenaamde Abrahamitische religies, in de vloer van een synagoge in Ein Gedi is, net als in enkele andere oude synagogen, ooit een swastika gevonden.

"Fahren fahren fahren, auf der autobahn". De band Kraftwerk werd in de zeventiger jaren van de vorige eeuw beroemd met dit nummer. De band kwam niet voor niets uit Duitsland.
In dat land werd in de periode tussen 1933 en 1941 de hand gelegd aan het eerste moderne wegennet ter wereld. De werkzaamheden gingen op 23 september 1933 van start. Rijkskanselier Adolf Hitler steekt dan bij Frankfurt de eerste spade in de grond.

In het Gelderse Putten wordt ieder jaar op 1 oktober stilgestaan bij een traumatische gebeurtenis uit het verleden. In 1944 hield de Duitse bezetter in het kleine Veluwse dorp een razzia, waarbij vrijwel de gehele mannelijke beroepsbevolking werd afgevoerd. Maar liefst 602 mannen werden op transport gezet naar concentratiekampen. Van hen keerden er slechts 48 terug.
Het beeld 'Het vrouwtje van Putten' spreekt boekdelen. Een vrouw alleen die met een zakdoek in haar hand kijkt naar de Oude Kerk, de plek vanwaar de mannen werden weggevoerd.

Geheime operatie waarmee de Verenigde Staten de atoombom ontwikkelden. Het project duurde van 1941 tot 1946.

Aanvankelijk werd het project in Chicago uitgevoerd. Er lekte echter te veel uit, waardoor besloten werd vanaf 1943 Los Alamos in New Mexico als hoofdbasis voor het plan te hebben. De reden dat het project de naam Manhattan Project kreeg, was vanwege het feit dat het project gecoördineerd werd door de U.S. Army Corps of Engineers North Atlantic Division wier hoofdkantoor zich op Broadway in Manhattan bevond.

Gedurende de Tweede Wereldoorlog verlaten talloze mannen Amerika om te vechten in Europa en in de Pacific. De regering had ze daar hard nodig, maar wie moest hun lege plekken in Amerika opvullen? De vrouwen. Maar liefst 20 miljoenen vrouwen namen tijdens WOII de plek in van de mannen die het leger ingingen.
De regering had aanvankelijk de nodige moeite vrouwen er toe te bewegen de plek van de vertrokken mannen in te nemen. Er werd daarom een grootschalige campagne opgezet die de Amerikaanse vrouwen over moest halen de fabrieken in te duiken, aan de slag te gaan als taxichauffeur en dokter. Om het idee van de werkende vrouw aan de man (vrouw dus) te brengen werd vanaf 1943 Rosie the Riveter (vrij vertaald: Klaartje Klinker) in het leven geroepen. Een levenslustige, sterke, wilskrachtige en bovendien mooie vrouw die met plezier arbeid verrichte.

Hij heette liefkozend Little Boy maar doodde wel in één klap 78.000 mensen. Ter vergelijking. In een stad als Amstelveen wonen zoveel mensen.

De eerste atoombom werd op 6 augustus 1945 op de Japanse stad Hiroshima gegooid. De Amerikaan Paul Tibbets was de piloot die de atoombom naar de Japanse stad bracht. Hij nam zijn moeder mee. In figuurlijke zin. Het vliegtuig waarin hij de bom naar Hiroshoma bracht noemde hij naar de vrouw die hem ooit op de wereld zette: zijn moeder Enola Gay.