Alfred de Grote werd rond 848 na Christus geboren in Wantage, Wessex. Dit als vierde zoon van koning Ethelwulf van Wessex. Zijn broer Aethelred I volgde zijn vader als koning op. Toen Aethelred I in 871 in de strijd tegen de Denen sneuvelde, volgde Alfred de Grote hem op als koning van Wessex.
Alfred wist korte tijd vrede te sluiten met de Denen. De Denen begonnen het gebied na enkele jaren echter alweer aan te vallen. Alfred de Grote versloeg de Denen in 878 bij Edington. De Deense koning Guthrum liet zich, samen met negenentwintig van zijn vazallen na de nederlaag dopen en sloot met Alfred de Grote de Vrede van Wedmore. Deze vredesovereenkomst, waarvan geen document bewaard is gebleven, bepaalde onder meer dat de noordoostelijke helft van Engeland in handen bleef van de Denen (de latere Danelaw).
Standbeeld van Alfred de Grote in WinchesterAlfred de Grote was niet alleen een krijgsheer. Hij was ook op literair gebied actief. Zoals Karel de Grote op het Europese vasteland zorgde voor de Karolingische renaissance, zorgde Alfred de Grote voor vergelijkbare opleving van cultuur en wetenschap. Zelf vertaalde hij onder meer, geholpen door vier geleerden, de Cura pastoralis (zielzorg) van van paus Gregorius de Grote. Daarnaast gaf hij opdracht verschillende werken uit het Latijn te vertalen in het Angelsaksisch.
De man die vanwege zijn prestaties op militair en cultureel vlak de titel 'de Grote' verdiende, stierf vermoedelijk op 26 oktober 899. Hij werd opgevolgd door de uit zijn huwelijk met Ealswith van de Gaini geboren Eduard de Oudere.
