Beklimming belfort Brugge nog informatiever

Belfort van Brugge – Foto: Sarah Bauwens
Na een sluiting van drie maanden is het belfort van Brugge, ook bekend als de Halletoren, sinds kort weer voor het publiek te bezoeken.

Het belfort van Brugge staat sinds 1999 op de werelderfgoedlijst van UNESCO. Het onderste deel dateert nog uit de dertiende eeuw. De afgelopen maanden onderging de Halletoren een grondige facelift.

Onder de meer de traphal is onder handen genomen. Daarnaast zijn elektriciteit en verlichting vernieuwd en de brand- en camerabeveiliging gerenoveerd. Op het panoramaniveau verhinderen nieuwe netten de duiven om binnen te dringen. Ook de
afscherming rond de klokken is nieuw.

- advertentie -

Jaarlijks weten veel toeristen het prominente monument te vinden. Afgelopen jaar werd de toren door 250.000 beklommen. Vanaf het panoramaniveau heeft men dan ook een mooi uitzicht op de omgeving. Het Bruggemuseum wil echter dat het belfort door de bezoekers niet alleen gebruikt wordt



als een ‘mooie toren om te beklimmen’. Voortaan krijgen wachtenden voortaan op verschillende plekken ook informatie voorgeschoteld over de geschiedenis en werking van het belfort. Het museum:

Zo krijgen de wachtenden in de nieuwe onthaalruimte via vier beeldschermen meer informatie over het belfort als baken voor de stad en als werelderfgoed, over de hallen en over de bouwgeschiedenis van dit monument.

De beklimming van de toren telt 366 treden, met hier en daar een stopplaats. Zo´n eerste halte komt al na 55 treden. Bezoekers komen dan in een overwelfde ruimte, de zogenaamde thesaurie of schatkamer. Het Bruggemuseum:

Hier werden vanaf het einde van de dertiende eeuw de stadskeuren, het stadszegel, de rekeningen en de stadskas bewaard. Daardoor werd het monument een symbool voor de macht en de emancipatiedrang van de groeiende stad.


Foto: Sarah Bauwens


Het belfort was niet alleen belangrijke bewaarplaats maar werd ook gebruikt als communicatiemiddel. Zo konden de klokken luiden om burgers te verzamelen voor de strijd, als brandalarm, als waarschuwing dat de besluiten van het stadsbestuur publiekelijk zouden worden voorgelezen of zelfs als feestklok bij grote festiviteiten. Op de tweede halte van de klim, de Stenen Vloer, krijgen de bezoekers meer informatie over deze functies van de toren. Ook het verhaal van het uurwerk, de trommel en de beiaard worden hier toegelicht.

Op weg naar het panorama kan de bezoeker nog een blik werpen in de kamer van de beiaardier

Dit atikel is afkomstig van online geschiedenismagazine www.historiek.net

Meer van dit soort berichten? Like ons dan!

Gelijk naar geschiedenisboeken over:
Ook adverteren op Historiek?
Goede keus! Klik hier