Donald Simpson Bell (1890-1916)


















- advertentie -




Geboren : 3 december 1890 te Harrogate, Yorkshire, Engeland
Overleden : 10 juli 1916 te Contalmaison, Somme, Frankrijk
Rang : 2e luitenant
Onderdeel : 9e Bataljon, The Yorkshire Regiment “The Green Howards”
Nationaliteit : Engelse
Date of Gazette : 8 september 1916


He was a great example, given at a time it was most needed, and in his honour, the spot where he lies and which is now a redoubt, has been officially named Bell’s Redoubt. He is a great loss to the Battalion and also to me personally, and I consider him one of the finest officers I’ve ever seen.

– Lieutenant Colonel HG Holmes –

Donald Bell VC als 2e luitenant in 1915
In november 1914 meldt Donald zich vrijwillig als soldaat bij het Yorkshire Regiment “The Green Howards” en hij is daarmee de eerste profvoetballer die dienst neemt in het Britse leger. Enkele maanden later bereikt hij de rang van korporaal en in juni 1915 behaalt hij zijn uiteindelijke rang van 2e luitenant. Een jaar later trouwt hij met Rhoda Margaret Bonson, maar dit huwelijk duurt slechts enkele weken.

Het is ondertussen begin juli 1916 en Donald Bell bevindt zich met de overige Green Howards in St.Sauveur, een Frans dorpje gelegen in het dal bij de rivier de Somme. De dagen hierna vechten zij zich in de richting van het dorp Albert om op 4 juli uiteindelijk aan te komen in de omgeving van La Boisselle.

In de vroege ochtend van de 5e juli krijgen enkele bataljons het bevel om de zogenaamde “Horshoe Trench”, een vijandelijke positie met een lengte van circa 1500 meter en gelegen tussen La Boisselle en Mametz Wood, te veroveren. Ondanks herhaaldelijke pogingen worden de bataljons steeds naar hun eigen linies teruggedrongen. Om zes uur ‘s middags krijgen de Green Howards Bataljons het bevel de aanval in te zetten, en ondanks de vele verliezen weten ze uiteindelijk twee mitrailleursposten uit te schakelen én ook nog honderdzesenveertig krijgsgevangenen te nemen. Echter, één Duitse mitrailleurspost blijft zijn dodelijke lading uitspuwen.

Donald Bell heeft in de gaten welke verliezen hierdoor worden geleden en besluit samen met soldaat Batey en korporaal Colwill de Duitse mitrailleurspost uit te schakelen. De drie mannen kruipen, met gevaar voor eigen leven, langzaam vooruit in de richting van de vijandelijke post. Plotseling staat Donald op en rent, terwijl de kogels om zijn oren vliegen, zo hard als hij kan in de richting van de Duitse post. Eenmaal aangekomen schakelt hij de schutter middels een goed gemikt schot uit. De overigen weet hij te doden door zogenaamde “Mills bombs”, handgranaten, te gooien. Vervolgens gooit hij nog enkele “Mills bombs” in nabijgelegen vijandelijke loopgraven, waarmee hij nog eens vijftig Duitsers uitschakelt. Met dit heldhaftig optreden heeft Donald Bell het leven van velen weten te redden, en de doelstelling van de aanval tot een goed einde weten te brengen.

Een dag later worden de Green Howards Bataljons afgelost en voor de welverdiende rust naar de achterste linies gestuurd. Het weer is echter zó slecht en de artilleriebeschietingen zijn zó hevig, dat er van enige rust helemaal geen sprake is. Op 7 juli krijgt de 69e Brigade van het Divisie hoofdkwartier een boodschap waarin het laat weten enorm trots te zijn op hun inzet en de uiteindelijke verovering van Horseshoe Trench. Nog diezelfde avond schrijft Donald een brief aan zijn moeder en aan zijn zus Nance waarin hij meedeelt wat hij tijdens de gevechten allemaal heeft meegemaakt. Tevens schrijft hij dat hij, soldaat Batey en korporaal Colwill waarschijnlijk zullen worden voorgedragen voor een dapperheidsonderscheiding. Het zal tevens de laatste brief zijn die Donald schrijft, want later op 10 juli sneuvelt hij tijdens een heldhaftige gevechtsactie bij de verovering van Contalmaison, slechts een kilometer verwijderd van Horseshoe Trench. Bell’s actie is ongeveer gelijk aan die van enkele dagen eerder, en mede dankzij zijn optreden is de aanval wederom tot een goed einde gebracht. Helaas heeft hij zijn actie met de dood moeten bekopen en het succes hiervan niet meer mee mogen maken. Vele getuigen spreken van een zéér geliefd persoon, die een voortreffelijk soldaat was, zijn manschappen altijd voorging in de strijd, en die totaal geen angst kende.

Klik op de afbeelding voor een grotere versie

Graf van Donald Bell (Foto: Hans Molier)

Donald Bell wordt eerst begraven op de plek waar hij op 10 juli 1916 is gesneuveld, net ten zuidoosten van Contalmaison. In 1920 wordt zijn lichaam overgebracht naar Gordon Dump Cemetery in Ovillers-La Boisselle, en zijn graf is daar terug te vinden in plot IV.A.8.

Op ongeveer de plek waar Donald Bell VC destijds is gesneuveld, is op 9 juli 2000 een monument ter nagedachtenis van deze Victoria Cross-held onthuld. Op de plaquette van het monument van Bell’s Redoubt, dat een initiatief is van de vrienden van de Green Howards en van de Professional Footballers Association, staat in het Engels en Frans het volgende te lezen:

Second Lieutenant DS Bell was awarded the Victoria Cross for attacking and destroying an enemy machine gun post on 5th July 1916 at Horseshoe Trench one kilometre to the west of this memorial. Five days later he lost his life at this location whilst performing a similar act, later this place was named Bells Redoubt. Donald Bell was the first English professional footballer to enlist in 1914 and the only one to be awarded the Victoria Cross.



Bell’s Redoubt is te vinden nét buiten het dorp Contalmaison, op de weg naar Fricourt en is zéér zeker de moeite van het bezoeken waard. De onderscheidingen van Donald Bell VC, bestaande uit het Victoria Cross, 1914-15 Star, British War Medal, en Allied Victory Medal zijn te bezichtigen in het Green Howards Regimental Museum in Richmond, Engeland.


Bronnen:

  • ‘The Register of the Victoria Cross’ uitgegeven door This England 1997
  • ‘Monuments to Courage’ van David Harvey.
  • ‘VC’s Handbook – The Western Front 1914-1918’ van Gerald Gliddon >>
  • ‘For Valour – Courage in Action’ van John Percival.
  • ‘The Victoria Cross’ van Peter Duckers >>
  • ‘VC’s of the First World War – The Final Days 1918’ van Gerald Gliddon >>
  • ‘A Breed Apart’ van Richard Leake
  • Speciale dank aan de medewerkers en forumleden van www.worldatwar.nl/forum
  • En uiteraard aan mijn vriend Pierre GG., van dé gespecialiseerde website over WOI (pierreswesternfront.punt.nl, voor zijn hulp, steun, en nakijkwerk.

Dit atikel is afkomstig van online geschiedenismagazine www.historiek.net

Meer van dit soort berichten? Like ons dan!

Gelijk naar geschiedenisboeken over:
Ook adverteren op Historiek?
Goede keus! Klik hier