Karl-Heinz Rosch, de Duitse soldaat die twee kinderen redde en zelf omkwam

De documentaire Het was maar een mof (2005) vertelt het verhaal van de Duitse soldaat Karl-Heinz Rosch. In 1944 redde hij in het Brabantse Goirle twee Nederlandse kinderen van de dood. Rosch werd kort daarna dodelijk getroffen.

De Duitse soldaat Karl-Heinz Rosch is in het najaar gestationeerd op een boerderij in het Brabantse Goirle als hij zich naar de dichtbijgelegen frontlinie spoedt om te vechten tegen de geallieerden. Op het erf van de boerderij ziet hij twee kinderen spelen. Rosch bedenkt zich niet, pakt de kinderen en zorgt dat ze in veiligheid worden gebracht. Als hij terugloopt wordt hij getroffen en overlijdt hij aan zijn verwondingen. Zijn stoffelijk overschot wordt begraven bij de boerderij waar hij ingekwartierd was. In 1948 wordt Rosch herbegraven op de Duitse militaire begraafplaats in Ysselsteyn.

In de documentaire van regisseur Geertjan Lassche wordt niet alleen het verhaal verteld van Karl-Heinz Rosch, maar ook dat van de familie van Kilsdonk uit Goirle. Jarenlang durfden ze zich niet positief uit te laten over de Duitser die twee van hun kinderen het leven redde. Het was immers een mof…

Eerbetoon

De documentaire van Lassche maakte veel los en leidde uiteindelijk tot de onthulling van een standbeeld dat herinnert aan de daad van Karl-Heinz Rosch. De plaatsing van het monument lag gevoelig. De gemeente Goirle wilde aanvankelijk niet meewerken aan een beeld voor een Duitse soldaat.

Het bronzen beeld kreeg daarom een plek in de tuin van Leo Vermeer in Riel. Vermeer woonde tijdens de oorlog als kind naast de boerderij waar Rosch was ingekwartierd en was ooggetuige van de gebeurtenis waarbij de Duitse soldaat twee kinderen redde. Op de sokkel staat de tekst:

Dit beeld is een eerbetoon aan hem en allen die het goede doen in kwade tijden.