De gemeente Nijmegen heeft het voornemen om vijftien objecten op het terrein van het voormalige Kinderdorp Neerbosch aan te wijzen als gemeentelijk monument. Het gaat om veertien gebouwen en een begraafplaats die volgens de gemeente samen de ontwikkeling van de Nederlandse jeugdzorg sinds de negentiende eeuw zichtbaar maken.
Het Kinderdorp Neerbosch begon in 1863 als een protestants weeshuis, opgericht door Johannes van ’t Lindenhout en zijn vrouw Hendrina Sipman. Van enkele opvanghuizen groeide het complex uit tot een vrijwel volledig zelfvoorzienend dorp voor weeskinderen, met eigen scholen, werkplaatsen, een boerderij en zelfs een begraafplaats. Rond 1880 woonden er meer dan 1100 kinderen in Neerbosch, waarmee het op dat moment de grootste weesinrichting van Nederland was.
De vijftien te beschermen onderdelen van de inrichting dateren van eind negentiende eeuw tot de jaren zestig van de twintigste eeuw. Samen met eerder beschermde panden, zoals het voormalige kerkje dat tegenwoordig dienstdoet als museum, vormen ze wat het gemeentebestuur betreft een uniek geheel in een groene omgeving.
Het heeft een hoge cultuurhistorische waarde omdat het op een unieke manier de ontwikkeling van de jeugdzorg in Nederland sinds de negentiende eeuw weerspiegelt.
Het voornemen om verschillende objecten aan te wijzen tot monument maakt deel uit van het programma ‘Nijmeegs erfgoed beschermd’, dat sinds 2021 loopt. Erfgoedvereniging Heemschut diende daarnaast een verzoek in om de opvallende tienhoekige paviljoengebouwen uit 1969 te beschermen. Het gemeentebestuur besloot in 2022 deze eveneens op te nemen in het beschermingsbeleid.
Kinderdorp Neerbosch – Het grootste weesdorp van Nederland
De weeskinderen van de kinderkolonie in Veenhuizen (1824-1859)
Balthasar Bekker en de bezeten weeskinderen (1566)
‘Workaholic’ en mysticus Titus Brandsma werd tachtig jaar na zijn dood in Dachau heiligverklaard
Maria van Gelre – De vrouw achter het beroemde gebedenboek
De Gebroeders van Limburg / De Gebroeders van Lymborch