Op 5 oktober 1982 overhandigde toenmalig koningin Beatrix de sleutel van de vijf miljoenste woning van Nederland aan mevrouw C. van Voorthuizen-Van Vliet. Deze gebeurtenis vond plaats in de Utrechtse Rivierenwijk en markeerde een belangrijke mijlpaal in de Nederlandse woningbouw.
Of het echt precies om de vijf miljoenste woning ging, is overigens maar de vraag. Het voormalige ministerie van Volkshuisvesting hield de telling lange tijd niet erg secuur bij. Desondanks stonden er volgens de ambtenaren in 1982 exact vijf miljoen woningen in Nederland, en om dit bijzondere moment te markeren werd de koningin ingeschakeld.
Woningnood
Na de Tweede Wereldoorlog ontstond een enorme vraag naar woningen, en lange tijd was er sprake van een groot woningtekort. Begin jaren tachtig waren er inmiddels zo’n drie miljoen huizen gebouwd. En met in totaal vijf miljoen huizen op een inwoneraantal van ongeveer veertien miljoen leek het erop dat nu echt iedereen voorlopig een dak boven het hoofd zou hebben. Toch waren er al wel zorgen. De economie stond er niet al te best voor en het was duidelijk dat er toch nog altijd een woningprobleem was.
Hoewel er minder kinderen werden geboren, was er toch behoefte aan veel meer huizen. Voor en tijdens de oorlog leefden gezinnen vaak met zes personen in driekamerwoningen, maar het aantal één- en tweepersoonshuishoudens was sinds die tijd flink toegenomen. De groei van alleenstaanden, vooral jongeren en ouderen, en het toenemend aantal echtscheidingen droegen bij aan de vraag naar kleinere woningen. Daarnaast moesten er jaarlijks ook ongeveer vijftienduizend oudere huizen worden vervangen, inclusief de eerste naoorlogse woningen die al tekenen van slijtage vertoonden. Ook dat vroeg het nodige van de woningbouwers.
Gestapelde laagbouw
In de jaren zestig en zeventig werden er veel flats gebouwd als snelle, efficiënte oplossing voor het woningtekort. Naarmate de welvaart in Nederland groeide, kregen steeds meer mensen echter behoefte aan een huis met een tuin, wat leidde tot de opkomst van rijtjeshuizen. Begin jaren tachtig werd, mede door de economisch zwaardere tijden, duidelijk dat het ideaal van een eigen huis niet voor iedereen haalbaar was. Nieuwe typen woningen ontstonden, waaronder de zogenoemde gestapelde laagbouw, waarbij woningen en appartementen in maximaal drie of vier lagen boven elkaar werden gestapeld. Kleine flats dus.
In 1982 was er kortom echt wel wat te vieren: er was veel werk verzet. Maar er lag ook nog heel veel werk in het verschiet.
2025
Sinds de jaren tachtig is de bevolking sterk gegroeid. In 2025 telt Nederland circa 8,5 miljoen huishoudens, waarvan er 7,8 miljoen zelfstandig in een (eigen) woning wonen. De overige ruim 600.000 huishoudens verblijven in bijzondere woonvormen: ze delen een woning, wonen in een recreatiewoning of in tijdelijk leegstaand vastgoed zoals voormalige kantoren of winkels.
Volgens het ministerie van Volkshuisvesting is een groot deel van deze groep – circa 353.000 huishoudens van 25 jaar en ouder – actief op zoek naar een zelfstandige woning. Daarbovenop komen de starters op de woningmarkt, zoals jongeren die zelfstandig willen gaan wonen en immigranten. Omdat het aantal starters groter is dan het aantal huishoudens dat de woningmarkt verlaat (bijvoorbeeld door emigratie of opname in een verpleeghuis), neemt de vraag per saldo met nog eens 81.000 woningzoekenden toe. Alles bij elkaar komt de totale vraag daarmee uit op ongeveer 434.000 woningen.
De wederopbouw van de Lage Landen
De gloriejaren van de doorzonwoningBronnen
-https://resolver.kb.nl/resolve?urn=KBPERS01:002993002:mpeg21:a00247
-http://resolver.kb.nl/resolve?urn=ABCDDD:010819033:mpeg21:a0214
De Koninklijke Sint-Mariakerk in Schaarbeek
Truus Schröder… Rietveld, geen excuus-truus
Trulli: opvallende kegelvormige huisjes in Alberobello