Keramiekmuseum Princessehof in Leeuwarden laat grootschalig onderzoek uitvoeren naar de herkomst van een deel van de Indonesische collectie. Het gaat om ruim honderd non-keramische objecten die ‘in koloniale context zijn verzameld’ en al decennia in langdurig bruikleen zijn bij het museum.
De collectie omvat onder meer voorouderbeelden, tempelfragmenten, wajangpoppen en wapens.
Doel van het onderzoek is om de herkomst van zoveel mogelijk objecten te achterhalen en de context van verwijdering uit voormalig Nederlands-Indië te reconstrueren. Daarbij wordt ook onderzocht of er sprake is geweest van roof of onrechtmatige toe-eigening.
De verzameling maakt deel uit van een grotere collectie van ongeveer 1800 objecten uit verschillende regio’s van Indonesië. De deelcollectie is grotendeels eigendom van de gemeente Leeuwarden en is al jaren niet meer te zien in de vaste opstelling. De voorwerpen zijn veelal in onderbruikleen bij andere instellingen.
Herkomstroutes
De geschiedenis van het museum zelf speelt ook een rol in het verhaal. De Indonesische objecten zijn grotendeels verzameld door Nanne Ottema (1874-1955), een notaris en verzamelaar die in 1917 het Princessehof als museumgebouw in gebruik nam. Zijn brede verzameling kunstnijverheid werd later ondergebracht in verschillende musea; het Princessehof ontwikkelde zich tot keramiekspecialist. Toch bleef de Indonesische deelcollectie ondergebracht bij het museum. Deze is nu dus onderwerp van nader onderzoek.
De resultaten van het onderzoek worden gepubliceerd op de website van het Princessehof en via een datahub van het Consortium Koloniale Collecties.
Overval op de Blokhuispoort in Leeuwarden (1944)
Overlijdensakte van Mata Hari
