Alexius III van Byzantium (ca. 1153-1211), ook bekend als Alexios III Angelos, was keizer van het Byzantijnse Rijk van 1195 tot 1203, tot hij tijdens de Vierde Kruistocht van de troon werd gezet.
Alexius III van Byzantium werd rond 1153 na Christus geboren als zoon van Andronicos Angelos en Euphrosyne Castamonitissa. Op 8 april 1195 wist hij de troon te bemachtigen door zijn voorganger, zijn broer Isaäk II van Byzantium, blind te maken en in de gevangenis te werpen. Tijdens zijn regering verloor Byzantium aanzien op de Balkan. Campagnes tegen de Bulgaren in 1195 en 1196 eindigden in nederlagen, terwijl ook diplomatieke pogingen om de situatie te stabiliseren weinig succes hadden.
Vierde Kruistocht
De zoon van de afgezette keizer, Alexius IV, wist te ontsnappen uit de gevangenis en zocht in november 1201 steun bij de kruisvaarders die zich op dat moment bij Zara in Dalmatië bevonden. Hij vroeg hen Constantinopel in te nemen. Om de kruisvaarders over de brug te krijgen beloofde hij hen grote sommen geld en beëindiging van het Oosters Schisma, de scheiding van de Rooms-Katholieke en de Byzantijnse Kerk. Na aandringen van de Venetiaanse doge Enrico Dandolo gingen de kruisvaarders akkoord.
In 1203 namen de kruisvaarders Constantinopel in. Isaäk II van Byzantium werd daarop samen met zijn zoon Alexius IV opnieuw op de troon gezet. Alexius III vluchtte uit de hoofdstad met een deel van de schatkist en zwierf daarna enige tijd rond in Griekenland en Klein-Azië. Uiteindelijk werd hij in 1211 gevangengenomen door Theodoros I Laskaris. Datzelfde jaar stierf hij in een klooster in Nicea.
Byzantijnse Rijk (330-1453) – Geschiedenis en tijdlijn
Keizer Justinianus probeerde eenheid in het Romeinse Rijk te herstellen
De Pest van Justinianus (541-543)
Synode van Clermont (1095) – Oproep tot de Eerste Kruistocht
