Tijdens knuffelfeestjes konden Amerikaanse jongeren in de jaren twintig intimiteit ontdekken

‘Petting parties’, ‘cuddle parties’ of ‘knuffelfeestjes’ wonnen in het begin van de twintigste eeuw en vooral vanaf de jaren twintig aan populariteit, voornamelijk in Amerika. Bij deze knuffelfeestjes konden zowel mannen als vrouwen intimiteit ontdekken via diverse vormen van kussen, manueel en oraal contact met genitalia of andere lichaamszones.

De ontdekkingstocht naar lichamelijke intimiteit kon uiteenlopende vormen aannemen, maar geslachtsgemeenschap was geen doel en maakte geen onderdeel uit van de activiteiten. Door het uitvoeren van het knuffelen in groepssetting zou hier ook een vorm van sociale controle op geweest zijn. Het waren geen orgieën en de verbintenissen die tijdens zo’n feestje werden aangegaan, zouden voornamelijk monogaam geweest zijn. Er kon dus geëxperimenteerd worden binnen duidelijke grenzen.

Auteur Esmé Louise James beschrijft de knuffelfeestjes uit de jaren twintig als bijeenkomsten waar deelnemers voor één nacht lichamelijk contact konden ervaren met een partner naar keuze, vooral via knuffelen. Een onderzoek uit die periode schatte dat tot 92 procent van de Amerikaanse studenten ooit aan dergelijke feestjes deelnam.¹ De knuffelfeestjes werden zelfs gepresenteerd als een manier om intimiteit te verkennen vóór het huwelijk, in een tijd waarin de Spaanse griep-epidemie (1918–1920) angst voor lichamelijk contact had veroorzaakt.

De feestjes werden echter niet overal gedoogd, en de lossere moraal riep ook maatschappelijke tegenstand op. In The Wilmington Morning Star van 31 juli 1921 wordt beschreven hoe in Atlantic City knuffelfeestjes op het strand, waarbij het koppel lepeltje-lepeltje ligt, werden onderbroken door de deelnemers een douche van ijskoud water te bezorgen. Op verschillende plaatsen werden de knuffelfeestjes zelfs verboden, uit vrees dat het knuffelen tot meer zou kunnen leiden. Er zouden zelfs koppels boetes gekregen hebben omdat ze lepeltje-lepeltje lagen.^2,3,4

F. Scott Fitzgerald vermeldt het fenomeen in 1920 in zijn debuutroman This Side of Paradise met de zin…

On the Triangle trip Amory had come into constant contact with that great current American phenomenon, the ‘petting party’.

Een feestje dat volgens zijn beschrijving zou voorkomen van Chicago tot New York. Hij vertelt hoe de moeders in het boek, meestal geboren in het Victoriaanse tijdperk, geen idee hebben van hoe vertrouwd hun dochters zijn met gekust worden.⁵

Veranderende tijdsgeest

De knuffelfeestjes tonen een veranderende tijdsgeest aan omtrent fysiek contact en seksualiteit. Waar in het Victoriaanse tijdperk een rigide moraliteit gold omtrent seksualiteit en sensualiteit, ontstond er later een grotere vrijheid, zeker voor vrouwen. Oorlog, vrede, industrialisatie en de opkomst van publiciteit worden in een artikel uit de jaren vijftig genoemd als factoren die de rol van de vrouw deden verschuiven van de keuken naar een vrijer maatschappelijk leven. Niet alleen de Spaanse griep, maar ook de Eerste Wereldoorlog zouden immers voor een grote huidhonger gezorgd hebben, iets wat tijdens de coronapandemie opnieuw zichtbaar werd.

Volgens de Amerikaanse bioloog en seksuoloog Alfred Kinsey leidde de opkomst van de knuffelfeestjes mogelijk tot een toename van premaritale seksuele relaties bij vrouwen. Begin jaren twintig gaf 86 procent van de ondervraagde vrouwen aan nooit voor het huwelijk geslachtsgemeenschap te hebben gehad; tegen het einde van dat decennium was dat gedaald tot 61 procent.^6,7

Ook Cole Porter zong over de veranderde tijden in zijn nummer Anything Goes uit 1934:

In olden days, a glimpse of stocking – Was looked on as something shocking – But now, God knows – Anything goes.

Hij liet zich net zoals F. Scott Fitzgerald inspireren door de vrijere seksuele moraal ten opzichte van vroegere tijden, waar ook de knuffelfeestjes toe bijdroegen.⁸

Ook in de huidige eeuw bestaan er nog knuffelfeestjes. De oorsprong van deze moderne knuffelfeestjes ligt vermoedelijk in New York, waar twee relatiecoaches in 2004 een formeel evenement organiseerden. Tegenwoordig bestaan er wereldwijd diverse organisaties die via het internet knuffelfeestjes aanbieden of coördineren. Het concept opent een speelveld om binnen een gedisciplineerd kader fysieke, maar niet-seksuele aanrakingen met toestemming vrij te kunnen ontdekken, wat onder andere zorgt voor gevoelens van veiligheid, gelijkgestemdheid en connectie.⁹ Wie geef jij (mits toestemming) morgen een knuffel?

Moderne ‘cuddle parties’:

https://www.youtube.com/watch?v=09lwpcCVQ4Q

Cuddle Parties (https://www.youtube.com/watch?v=09lwpcCVQ4Q)

Verder lezen:

Liefde van toen: zo verliep een date van je voorouders

Professioneel kussen: zo doe je dat… (1940s)

Noten

1 – D’Emilio, J., & Freedman, E. B. (1997). Intimate matters: a history of sexuality in America. 2nd ed. University of Chicago Press.
2 – https://newspapers.digitalnc.org/lccn/sn78002169/1921-07-31/ed-1/seq-24/#words=PETTING+PARTIES+petting+party, 23/11/2025
3 – (James, 2024)
4 – https://www.npr.org/sections/npr-history-dept/2015/05/26/409126557/when-petting-parties-scandalized-the-nation, 23/11/25
5 – (Fitzgerald, 1920)
6 – Kinsey, A.C., Pomeroy, W.P., & Martin, C.E. (1954). Sexual Behaviour in the Human Female. The Indian Medical Gazette, 89, 644 – 645.
7 – (James, 2024)
8 – D’Emilio, J., & Freedman, E. B. (1997). Intimate matters: a history of sexuality in America. 2nd ed. University of Chicago Press.
9 – Mayr, C. (2022). Touch Me if You Can: Intimate Bodies at Cuddle Parties. Journal of Contemporary Ethnography, 52(2), 218-242. https://doi.org/10.1177/08912416221100581 (Original work published 2023)