Belial en zijn ‘goddeloze kinderen’

2 minuten leestijd
belial
Afbeelding van Belial uit Litigatio Christi cum Belial, een vijftiende-eeuwse allegorische rechtszaak tussen Christus en de duivel.

Het scheldwoord belialskind (of belialszoon) is niet zo vaak meer te horen, maar je kan het nog wel tegenkomen in bijvoorbeeld oudere religieuze teksten of literaire romans over het oude christelijke leven, zoals in werken van Maarten ’t Hart. Met dit woord werd van oudsher gedoeld op een ‘goddeloos mens’ of in meer algemene zin op ‘niet-christenen’.

De term verwijst naar het Hebreeuwse beli-yaʿal (בְּלִיַּעַל), wat ‘waardeloosheid’, ‘wetteloosheid’ of ‘zonder nut’ betekent. In het Oude Testament komt het woord op verschillende plekken voor als synoniem voor goddelozen, die dan ook wel aangeduid worden als ‘zonen van Belial’. Later werd Belial (of Beliar) meer een algemene aanduiding voor de duivel. In het Nieuwe Testament komt het woord één keer voor, namelijk in 2 Korinthiërs 6:15, waar Belial symbool staat voor ‘de ongelovige’ en fungeert als personificatie van moreel verval:

Waarin lijken Christus en Beliar op elkaar? Wat hebben een gelovige en een ongelovige gemeen? NBV21

In moderne bijbelvertalingen is het woord op veel plekken verdwenen, wat er waarschijnlijk aan heeft bijgedragen dat ook het scheldwoord wat in onbruik raakte. Zo luidt 1 Samuël 2:12 in de Statenvertaling nog: “Doch de zonen van Eli waren kinderen Belials; zij kenden den HEERE niet.” In de NBV21 is dat meer eigentijds weergegeven als: “De zonen van Eli waren een stel afpersers.”

John Milton

Paradise Lost van John Milton
Paradise Lost van John Milton
Belial is ook bekend als personage in het epische gedicht Paradise Lost (Het paradijs verloren) van de zeventiende-eeuwse Engelse dichter John Milton. In dit meer dan tienduizend regels tellende gedicht vervult Belial de rol van een welbespraakte gevallen engel.

Nooit viel vozer geest vanuit de hemel neer,
Geen die zo grof het kwaad om ’t kwaad liefhad.
Geen tempel rees voor hem, geen altaar rookte,
Maar geen werd méér vereerd waar priesters God
Verloochtenden, als Eli’s zoons die ’t godshuis
Vervulden met geweld en lust! Vertaling Peter Verstegen, 2003

Bronnen

– https://www.google.nl/books/edition/Het_paradijs_verloren/H3_CDwAAQBAJ?hl=nl&gbpv=1&printsec=frontcover&bsq=Belial
-https://darknessvisible.christs.cam.ac.uk/characters/fallen_angels.html
-https://www.debijbel.nl/bijbel/NBV/2CO.6
-https://www.britannica.com/topic/Belial
-https://www.statenvertaling.net/bijbel/1sam/2.html
×