Gabriel García Márquez – Colombiaanse schrijver

Auteur van van Honderd jaar eenzaamheid
2 minuten leestijd
Gabriel García Márquez
Gabriel García Márquez in 2017 (CC BY-SA 4.0 - Gorup de Besanez - wiki)

Gabriel García Márquez geldt als een van de belangrijkste schrijvers uit de Latijns-Amerikaanse literatuur van de twintigste eeuw. In 1982 ontving hij de Nobelprijs voor de Literatuur.

Gabriel García Márquez in 2002 (CC-Jose Lara)
Gabriel García Márquez in 2002 (CC-Jose Lara)
Gabriel García Márquez werd op 6 maart 1927 geboren in Aracataca, een plaatsje aan de noordkust van Colombia. Hij bracht zijn vroege jeugd door bij zijn grootouders. Met name zijn grootvader, een veteraan van de Oorlog van de Duizend Dagen, speelde een belangrijke rol in zijn ontwikkeling als schrijver. De verhalen die hij van hem hoorde vormden later de achtergrond van het fictieve Macondo in zijn beroemdste boek: Honderd jaar eenzaamheid.

Na enige tijd rechten te hebben gestudeerd besefte García Márquez, volgens sommige berichten nadat hij het boek De Gedaanteverwisseling van Kafka had gelezen, dat hij schrijver wilde worden.

De Colombiaan ging hierna aan de slag als columnist en werkte ook langere tijd als verslaggever en filmrecensent voor El Espectador. Als journalist versloeg hij onder meer de communistische revolutie van Fidel Castro op Cuba. De schrijver raakte bevriend met de Cubaan.

Eerste (Spaanstalige) editie van 'Honderd jaar eenzaamheid'
Eerste (Spaanstalige) editie van ‘Honderd jaar eenzaamheid’ (1967)
In 1967 publiceerde de Colombiaan Honderd jaar eenzaamheid. Deze familiekroniek wordt beschouwd als het absolute meesterwerk van de auteur. Het boek vertelt het verhaal van verschillende generaties Buendía’s, die hun stad Macondo op het moeras veroverd hebben, ruim een eeuw voordat de stad haar apocalyptische einde vindt. Wereldwijd werden er dertig miljoen exemplaren van dit boek verkocht. Kenners noemen de schrijver mede op basis van zijn magnum opus een van de grootste literaire vertellers.

In 1982 ontving García Márquez de Nobelprijs voor Literatuur voor zijn…

…romans en korte verhalen, waarin het fantastische en het realistische zijn gecombineerd in een uitgebreid gecomponeerde verbeeldingswereld, welke het leven en de conflicten van een continent weerspiegelt.

In zijn Nobelrede, getiteld La soledad de América Latina (De eenzaamheid van Latijns-Amerika), benadrukte de auteur dat het ‘fantastische’ in zijn werk wat hem betreft niet los stond van de werkelijkheid, maar een antwoord was op de geschiedenis van het Latijns-Amerikaanse continent.

Oeuvre

In totaal schreef Gabriel García Márquez meer dan vijfentwintig boeken, waaronder De kolonel krijgt nooit post, Liefde in tijden van cholera en Over de liefde en andere duivels. Zijn laatste boek, de novelle Herinnering aan mijn droeve hoeren, verscheen in 2004. Twee jaar daarvoor publiceerde hij zijn autobiografie, getiteld Leven om het te vertellen.

García Márquez schreef de laatste tien jaar van zijn leven niet meer. In de laatste fase leed hij aan dementie. De Colombiaan overleed in april 2014 in zijn huis in Mexico, op 87-jarige leeftijd.

×