De gemeente Haarlem steunt een lokaal plan om een gedenkteken op te richten voor de in de stad geboren beeldhouwer Claes Sluter (ca. 1350-1406). Een groep bewonderaars nam hiervoor eerder het initiatief met als doel de kunstenaar bekender te maken bij het grote publiek. Hoewel zijn werk van internationale betekenis is, bleef Sluter in Nederland tot nu toe namelijk relatief onbekend.
Het monument moet een plek krijgen op de hoek van de Nassaustraat en de Kruisstraat, een drukbezochte plek in de binnenstad. Haarlem stelt vijftigduizend euro beschikbaar voor het beeld. Het gaat om een deel van het prijzengeld dat de stad ontving toen het de titel ‘meest innovatieve stad’ in de wacht sleepte. Kunstenaars kunnen volgend jaar een ontwerp indienen. Het is de bedoeling dat het beeld een jaar hierna wordt geplaatst.
Filips de Stoute
Claes Sluter, soms ook Claus of Klaas genoemd, geldt als een van de grootste vernieuwers van de laatmiddeleeuwse beeldhouwkunst. Zijn loopbaan begon vermoedelijk in de Nederlanden, mogelijk in Brussel, maar zijn doorbraak volgde aan het Bourgondische hof. Vanaf 1385 werkte hij in Dijon in dienst van hertog Filips de Stoute. Daar realiseerde hij zijn belangrijkste werken, waaronder de monumentale beelden van het kloosterportaal van Champmol, het praalgraf van de hertog en de beroemde Mozesput.

Door zijn nadruk op levensechte houdingen, emotie en naturalistische details bracht hij een stijlbreuk teweeg die later van invloed zou zijn op de Vlaamse Primitieven.
Rijksmuseum
Ook eeuwen na zijn dood werd het werk van Sluter nog gewaardeerd. Rond 1900 zagen kunsthistorici hem zelfs als voorloper van het Nederlandse realisme dat uiteindelijk zou uitmonden in de zeventiende-eeuwse schilderkunst. Het Rijksmuseum eerde hem daarom meermaals in de decoratie van het negentiende-eeuwse museumgebouw, waar zijn naam en beeltenis op verschillende plaatsen opduikt.
Het museum verwierf in 2021 een sculptuur die door kenners werd toegeschreven aan Claus Sluter. Het gaat om een zogeheten Calvarie, een verbeelding van de kruisiging van Christus met Maria en Johannes de Evangelist. Mogelijk was het beeld bestemd voor privédevotie aan het Bourgondische hof. Het museum sprak van een diepgekoesterde wens om een werk van de ‘belangrijkste vroege beeldhouwer uit de Nederlanden’ aan de collectie toe te voegen.
Hoewel Sluter in het buitenland al lang als meesterbeeldhouwer wordt erkend en geregeld wordt aangeduid als de ‘Michelangelo van de Lage Landen’ – een loftuiting die soms overigens ook gebruikt wordt voor de zeventiende-eeuwse kunstenaar Adriaen de Vries – ontbreekt in Haarlem tot nu toe een zichtbaar eerbetoon.
-https://www.rijksmuseum.nl/nl/pers/persberichten/rijksmuseum-schrijft-nieuwe-aanwinst-toe-aan-meester-nederlandse-beeldhouwkunst–claus-sluter
-https://historiek.net/aanwinst-rijksmuseum-toegeschreven-aan-claus-sluter/143914/
–
Aanwinst Rijksmuseum toegeschreven aan Claus Sluter
De Bourgondiërs – Aartsvaders van de Lage Landen
Een Rembrandt in 3D? De perfecte beeldhouwwerken van Rombout Verhulst
Joh. Enschedé en Zonen in oorlogstijd: laveren tussen collaboratie en verzet
Keetje Hodshon – Rijk, revolutionair en mysterieus
Haarlemmerolie – het wondermiddel tegen vrijwel alle kwaaltjes