Fanny Mendelssohn moest huisvrouw worden, broer Felix mocht schitteren

Een leven op achterstand
6 minuten leestijd
Fanny Mendelssohn
Fanny Mendelssohn in 1842, door Moritz Daniel Oppenheim
Felix en Fanny Mendelssohn Bartholdy waren broer en zus en muzikaal nauw met elkaar verbonden. Hun levens verliepen echter heel verschillend. In de dubbelbiografie Felix en Fanny Mendelssohn Bartholdy staat de bijzondere band van de twee centraal. Op Historiek publiceren we een fragment waarin duidelijk wordt dat hun vader voor dochter Fanny een heel ander pad voor ogen had dan voor haar jongere broer…

Fanny en Felix: gelijke monniken gelijke kappen

Het lijkt tijdens hun jonge jaren een verhaal van ‘gelijke monniken gelijke kappen’. Het leeftijdsverschil tussen Fanny en Felix is op dit moment nog geen ‘hot item’. Wat op dit moment voor de ouders belangrijker is, is de educatie van de kinderen Mendelssohn Bartholdy, met de nadruk op die laatste naam. Deze zou immers de gouden sleutel zijn naar een volledig geaccepteerd zijn door de Berlijnse intelligentsia!

De eerste vraag die in deze rijst is: wat kwam er zoal kijken bij deze nieuwe ‘geloofssymbiose’? Natuurlijk een volmaakte kennis van het Duits als hoofdtaal, daarna gevolgd door de klassieke talen en Italiaans… Felix sprak, mede door zijn reizen, aan het eind van zijn tienerjaren ook nog Frans en Engels. Maar de hoofdmoot, en die was niet religieus bepaald, vormde de muziek.

Jeugdportretten van Fanny en Felix door Wilhelm Hensel. Uit: Felix en Fanny Mendelssohn Bartholdy
Jeugdportretten van Fanny en Felix door Wilhelm Hensel. Uit: Felix en Fanny Mendelssohn Bartholdy

Al in een vroeg stadium was namelijk gebleken dat zowel Fanny als Felix over een buitengewoon muziektalent beschikten. De eerste pianolessen kregen beiden van hun moeder, maar al snel moest er een professionele begeleiding aan te pas komen, die zulke verbluffende resultaten wist te boeken dat de jonge Felix al op zijn negende zijn debuut maakte! Om u even een idee te geven van welke eisen er aan Fanny en Felix gesteld werden volgt hier een opsomming van ‘een dag in het leven van Felix Mendelssohn, tien jaar oud:

Per week heb ik zes uur Latijn: twee voor Caesar, twee voor Ovidius, een voor grammatica en een voor oеfeningen. Voor mijn wiskunde ben ik bezig met het vijfde boek van Euclides. Daarnaast hebben Fanny en ik twee uur geschiedenis, twee uur rekenkunde, twee uur aardrijkskunde en een uur Duitse spraakleer. Met mijn vioolspel gaat het ook goed, ik heb twee uur per week les en speel nu de etudes van Kreutzer. Op maandag en vrijdag ga ik naar de Singakademie (Fanny ging vaak met hem mee, E.N.) Zoals je ziet is mijn werk zo ingedeeld dat ik in de avond de taken uit kan voeren die ik in de ochtend heb opgekregen.

Dat Felix Mendelssohn uiteindelijk op jonge leeftijd aan een hartstoornis stierf behoeft misschien geen verdere verklaring…

Wat we in deze opsomming missen zijn de lessen in compositie, die zowel Fanny als Felix kregen van de directeur van de Singakademie in Berlijn Carl Friedrich Zelter, voor wie de muziek van Bach het alfa en omega van het muziekonderwijs was. Zo is er een oefenschrift van de tienjarige Felix bewaard waarin stapsgewijs zijn progressie in de Kunst der Fuge is af te lezen. Evenzo leverde ook de vijf jaar oudere Fanny haar muzikale konterfeitsels af. Wij kunnen bijvoorbeeld, in hun beider strijkkwartetten, heel duidelijk de invloed van Bach waarnemen. Het lijkt al fuga wat de klok slaat, naast canons, omkeringen en andersoortige contrapunt hoogstandjes. Ook bleek dat zij uiteindelijk als pianiste een veel hogere affiniteit tot Bach had dan haar broer Felix.

De Singakademie in Berlijn
De Singakademie in Berlijn. Uit: Felix en Fanny Mendelssohn Bartholdy

In de Singakademie van Zelter leerden zowel Fanny als Felix het klappen van de zweep kennen. Hun muzikale gaven werden meer en meer tot wasdom gebracht en weldra zou het moment aanbreken waarop de trotse ouders hun ‘firma F en F’ aan de Berlijners konden gaan voorstellen. Er bestond natuurlijk in de muziekgeschiedenis een vergelijkbaar voorbeeld: Nannerl en Wolfgang Amadeus Mozart, ook zij ouder dan haar broer en op de achtergrond gebleven/gedreven. Maar anders dan bij Nannerl was er bij Fanny sprake van een minstens even grote aanleg tot componeren als bij haar jongere broer. Als voorbeeld diene de lieder opus 8 van Felix, waaronder drie liederen van Fanny! Pas veel later, als hij bij koningin Victoria een lied moet voorspelen dat zij kan zingen (!) moet hij bekennen dat dit fraaie lied niet van hemzelf is.

(…)

Partituur van Fanny 'Das Grab' 1818
Partituur van Fanny ‘Das Grab’ 1818. Uit: Felix en Fanny Mendelssohn Bartholdy

In de knop geknakt

Alras bleek dat Felix zijn zuster meer en meer in de schaduw ging stellen, hierin zeker gestimuleerd door alle leuke Bildungsreisen die zijn vader met hem door Europa plande, met het oogmerk zijn geniale zoon aan beroemde componisten voor te stellen als een aanstaande collega! En van deze reizen was Fanny uitgesloten: It’s a mans world!

Geheel in overeenstemming met deze instelling is dan ook de brief, die de vader voor haar drieëntwintigste verjaardag aan zijn dochter schreef en daarmee haar ontluikend en zelfs al ontloken talent in de knop knakte:

We worden allemaal een dagje ouder en wie weet hoelang ik je nog kan feliciteren met je verjaardag en nog een hartig woordje met je kan spreken, of je het nu horen wilt of niet! Maar ik wil je wel zeggen, Fanny, dat ik op alle wezenlijke punten erg tevreden over je ben. Je bent zowel in geest als gemoed een goed mens, maar je kunt nog beter worden. Je moet meer bij de les blijven en je meer beheersen. Je moet je ernstiger om je eigenlijke beroep gaan bekommeren, het enige beroep voor een meisje, namelijk dat van huisvrouw. Oefen je hierin zolang het nog kan en zolang je nog onder de paraplu van je ouders leeft, zolang je het nog vrijwillig kunt en er niet toe gedwongen wordt.

Gretchen am Spinnrade.
Gretchen am Spinnrade. Uit: Felix en Fanny Mendelssohn Bartholdy
Was getekend: je liefhebbende vader, die nog even fijntjes aangaf dat hij niet wilde ‘prediken’, maar hoe moet een jonge vrouw, die zo aan de vrijheid en gelijkberechtiging had gesnoven, dit anders uitleggen? Vader heeft gesproken en in de patriarchale opbouw van het gezin Mendelssohn betekende dit voor Fanny: einde muziekverhaal. althans voorlopig. Daar zat Fanny als de spreekwoordelijk Gretchen am Spinnrade van …Goethe! Gretchen zingt:

Meine Ruh’ist hin, mein Herz ist schwer Ich finde sie nimmer und nimmer mehr…

…daarmee doelend op haar ontluikende liefde voor Faust.

Deze woorden zouden ook op Fanny toegepast kunnen worden: Meine Musik, meine Ausbildung ist hin etc. Het zal heel lang duren voor ze haar weer terugvindt. Toch zal haar vaders brief niet helemaal als een verrassing gekomen zijn. Al in een eerder stadium was gebleken dat Abraham haar muziek slechts als ‘hobby’ beschouwde (een beoordeling waaronder veel vrouwen van de generatie 1960/1970 ook geleden hebben met als resultaat de Dolle Mina beweging en het tijdschrift Opzij!)

Wat je mij over jouw muzikale bezigheden vertelt in verhouding tot Felix is weldoordacht. De muziek zal voor hem wellicht een beroep worden terwijl zij voor jou altijd alleen maar versiering zal blijven en nooit de grondtoon van je denken en doen kan en mag worden. Hem past het om zich geldend te maken, ook met behulp van jaloezie en hebzucht, omdat hij zich daartoe geroepen voelt. Jij toont je heel waardig dat jij je zo verstandig opstelt en je vreugde toont waar hij kan stralen. Blijf zo, want deze eigenschap siert je, zij is vrouwelijk en alleen het vrouwelijke siert de vrouw.

Het moge duidelijk zijn dat Fanny toen al naar het aanrecht werd verbannen terwijl Felix zich als een stralende ‘golden wonderboy’ kon gaan ontplooien ten detrimente van zijn zuster. En natuurlijk had hij ook alles mee. Zoals uit de portretten blijkt was Felix een beeldschone jongeling. Er is een portret waarop hij de engelen van Boticelli dicht benadert en als hij met zijn nog korte beentjes probeert bij de pedalen te komen, smelt heel het publiek. In dat opzicht is hij, denk ik, de enige echte opvolger van Wolfgang Amadeus Mozart te noemen en zelfs zou men kunnen stellen dat zijn jeugdwerken van een veel hoger niveau waren dan die van de jonge W.A.

Felix en Fanny Mendelssohn Bartholdy - Eveline Nikkels
 

Het is onvoorstelbaar wat Felix componeerde. Het moge duidelijk zijn dat de piano daarin natuurlijk de hoofdrol speelde en dat ook de eerste overgeleverde compositie een sonate was voor twee klavieren (voor ‘hem’ en voor ‘haar’). Maar wat te denken van een vijfstemmig koorwerk op je elfde? In 1821 volgen dan zijn eerste symfonieën en vooral hier onderscheidt hij zich van de jonge Mozart. Het zijn kleine volmaakte werken en, anders dan bij Wolfgang het geval was, kon de vader hier op geen enkele wijze zijn zoon bijstaan. En zo rijgt Felix jaar in jaar uit de ene strijkers symfonie na de andere aan zijn spreekwoordelijke parelketting. Geboeid door het orgel komen er, naar Bachs voorbeeld, koraalvoorspelen en zelfs een Kyrie voor soli en achtstemmig koor van zijn veertienjarige (!) hand.

×