De burgemeester die niet in Callantsoog wilde wonen

Op 27 oktober 1913 overleed burgemeester Gerardus Cornelis Hulst op 70-jarige leeftijd. Hij was 43 jaar lang burgemeester van De Zijpe én Callantsoog geweest. Enkele maanden later, op 20 januari 1914, kregen de Callantsogers te horen dat zij een ‘eigen’ burgemeester zouden krijgen.

De gaarkeuken van Callantsoog

Tijdens de Tweede Wereldoorlog verergerde de situatie doordat voedingsmiddelen steeds schaarser werden. Ook in Callantsoog moest de broekriem behoorlijk worden aangehaald.

Van lichtgeraakte fabrieksdirecteur tot grootgrondbezitter

In 1875 kocht Marie Prosper Theodore Prévinaire de ‘Heerlijkheid van Callantsoog’, een zeer groot duingebied (waaronder het Zwanenwater) en aangrenzende weilanden. Hij verkreeg niet alleen het eigendom, maar ook alle rechten die bij de Heerlijkheid hoorden.

Spectaculaire strandingen in Den Helder en Callantsoog

Het komt nogal eens voor dat een schip voor de kust van Noord-Holland in moeilijkheden raakt. Dat kan vooral het geval zijn bij slecht weer en harde storm. In een tijd waarin de meeste mensen hun vermaak dicht bij huis moesten zoeken strandde bijvoorbeeld een zeer groot schip op de

Hoorns Genootschap ‘De Moederlijke Weldadigheid’

In de negentiende eeuw was er sprake van absolute armoede bij een groot aantal mensen in Hoorn. De zorg voor die armen was vooral de taak van de kerken en particulieren. De meeste ‘gezeten’ burgers vonden dat armoede vaak aan de mensen zelf lag.