Op 3 maart 1931 werd The Star-Spangled Banner door het Amerikaanse Congres aangenomen als het officiële volkslied van de Verenigde Staten. De tekst van het nationale lied is veel ouder. Die dateert uit 1814 en werd geschreven door dichter en advocaat Francis Scott Key.
De tekst van The Star-Spangled Banner is afkomstig uit zijn gedicht Defence of Fort McHenry en herinnert aan het bombardement van Fort McHenry door Britse schepen, in het najaar van 1814. Deze gebeurtenis in de haven van Baltimore, in de staat Maryland, werd gadegeslagen door Francis Scott Key. De dichter zag hoe de vesting op 13 september een dag lang gebombardeerd werd vanuit de Chesapeake Bay, maar standhield. Na vierentwintig uur zag Key de Amerikaanse vlag nog altijd wapperen en dat vervulde hem met trots. Het gedicht dat hij, geïnspireerd door deze gebeurtenis schreef, gaf Key de titel The Defense of Fort McHenry. Later werd dit omgedoopt in Star-Spangled Banner..

De melodie van The Star-Spangled Banner dateert uit circa 1800 en is gecomponeerd door John Stafford Smith, een lid van de zogeheten Anacreontic Society, een Londense herenclub gewijd aan muziek en poëzie. Deze club was vernoemd naar de Griekse dichter Anacreon, beroemd om zijn lofzangen op wijn en liefde. Oorspronkelijk werd het lied vooral gebruikt als openingsnummer bij clubbijeenkomsten, maar tegenwoordig is de melodie dus vooral bekend als die van het Amerikaanse volkslied.
My Country, ‘Tis of Thee

Tijdens officiële gelegenheden wordt meestal alleen het eerste couplet van het Amerikaanse volkslied gezongen, en dat is voor veel zangers nog geen eenvoudige opgave. The Star-Spangled Banner wordt namelijk beschouwd als een van de moeilijkste volksliederen ter wereld om te zingen. De melodie strekt zich over anderhalf octaaf uit en laat nauwelijks ruimte om op adem te komen. De Amerikaanse auteur Gore Vidal noemde het ooit een “muzikale achtbaan” en suggereerde dat de gewoonte om tijdens het zingen de hand op de borst te leggen eerder uit ademnood dan uit patriottisme voortkomt.
Tekst en vertaling van The Star-Spangled Banner:
Engelse tekst: | Nederlandse vertaling |
---|---|
O! say can you see by the dawn’s early light, What so proudly we hailed at the twilight’s last gleaming, Whose broad stripes and bright stars through the perilous fight, O’er the ramparts we watched, were so gallantly streaming? And the rockets’ red glare, the bombs bursting in air, Gave proof through the night that our flag was still there; O! say does that star-spangled banner yet wave, O’er the land of the free and the home of the brave? |
O! zeg, kun je zien bij het vroege licht van de dageraad, Wat we trots hebben geprezen bij de laatste glans van de schemering, Wiens brede strepen en heldere sterren door het gevaarlijke gevecht, Over de wallen hebben we aanschouwd, waren zo galant aan het wapperen? En de rode gloed van de raketten, de bommen barsten in lucht, Gaven bewijs door de nacht dat onze vlag er nog steeds was; O! Zeg! wappert die met sterren bezaaide banier nog altijd Over het land der vrijen en het thuis der dapperen? |
On the shore dimly seen through the mists of the deep, Where the foe’s haughty host in dread silence reposes, What is that which the breeze, o’er the towering steep, As it fitfully blows, half conceals, half discloses? Now it catches the gleam of the morning’s first beam, In full glory reflected now shines in the stream: ’Tis the star-spangled banner, O! long may it wave O’er the land of the free and the home of the brave. |
Op de kust flauwgevallen door de nevelen van de diepte, Waar is het hooghartige leger van de vijand in vreeslijke stilte rust, Wat is dat wat de wind, over de torenhoge steile, Als het op gepaste wijze blaast, half verbergt, onthult de helft? Nu vangt het de glans van de eerste straal van de ochtend, In volle glorie gereflecteerd nu schijnt in de stroom: ‘Het is de met sterren bezaaide banier! Moge ze lang wapperen! Over het land der vrijen En het thuis der dapperen! |
And where is that band who so vauntingly swore That the havoc of war and the battle’s confusion, A home and a country, should leave us no more? Their blood has washed out their foul footsteps’ pollution. No refuge could save the hireling and slave From the terror of flight, or the gloom of the grave: And the star-spangled banner in triumph doth wave, O’er the land of the free and the home of the brave. |
En waar is die band die zo beleefd heeft gezworen Dat de verwoesting van oorlog en de verwarring van de strijd, Een thuis en een land, zou ons niet meer moeten verlaten? Hun bloed is weggevaagd de vervuiling van hun vervuilde voetstappen. Geen toevlucht kan redden de huurling en slaaf Van de schrik van de vlucht, of de somberheid van het graf: En de met sterren bezaaide banier zal triomfantelijk wapperen. Over het land der vrijen en het thuis der dapperen! |
O! thus be it ever, when freemen shall stand Between their loved home and the war’s desolation. Blest with vict’ry and peace, may the Heav’n rescued land Praise the Power that hath made and preserved us a nation! Then conquer we must, when our cause it is just, And this be our motto: „In God is our trust;“ And the star-spangled banner in triumph shall wave O’er the land of the free and the home of the brave |
O! zo is het ooit, wanneer vrijen zullen blijven staan Tussen hun geliefde huis en de verlatenheid van de oorlog. Gezegend met overwinning en vrede, moge het door de hemel geredde land de macht loven die heeft gemaakt en ons een natie behield! Dan moet we overwinnen, wanneer onze zaak rechtvaardig is, En dit is ons motto: “In God is ons vertrouwen;” En de met sterren bezaaide banier zal triomfantelijk wapperen Over het land der vrijen en het thuis der dapperen! |