Dark
Light

Bruno De Cordier

Bruno De Cordier (Gent, 1967) is docent aan de Universiteit Gent. Hij schreef ‘Het onbeloofde land. Een geschiedenis van Centraal-Azië’.
Wolga-Duitse boerenfamilie ergens in het begin van de twintigste eeuw (locatie en maker onbekend)

De verloren heimat aan de Wolga

Ooit vond men rond de Russische stad Saratov aan de Wolga talrijke plaatsen met weinig Russisch klinkende namen als Hassenbach, Lindenau, Langenfeld en Unterdorf. Er was zelfs een dorp dat Zürich heette. Eeuwenlang leefden er inderdaad Duitsers aan de middenloop van de Wolga. Een blik op hun verhaal.
10 minuten leestijd
Fragment uit een kaart van Europa in de tijd van de Karolingers (752-911) met uiterst rechts de gebieden van de Magyaren, uit Karl von Spruner’s “Historisch-Geographischer Schul-Atlas”, 1874

Komen de Hongaren uit Centraal-Azië?

Tijdens de recente heisa rond uitspraken over de al dan niet bedreigde raciale eigenheid van het Hongaarse volk viel op sociale media wel eens het commentaar dat de Hongaren nochtans zelf uit Centraal-Azië afkomstig zijn. Klopt dit?
10 minuten leestijd
Zicht op de nederzetting Novo-Archangelsk (het huidige Sitka), de hoofdplaats van Russisch Alaska van 1808 tot 1867, in 1837 door Alexander Olgin (Bron: staatsarchief van de Russische zeemacht, publiek domein).

Alaska, Ruslands enige overzeese kolonie

Op zaterdag 14 augustus 1784 meerden twee Russische zeilschepen, de Tri Svjatitelja (‘de drie heiligen’) en de Svjatoi Simeon (Sint-Simon), aan in een fjord op het eiland Kodiak voor de zuidkust van Alaska. Aan boord zaten naast expeditieleider Grigori Sjelichov zo’n honderddertig trappers (pelsjagers), kolonisten en bannelingen. De opzet van de hele onderneming: een permanente Russische nederzetting op het eiland
13 minuten leestijd
Oogsten in het Belgische Merelbeke, 1951

Hoe beter was ‘vroeger’?

Er wordt weleens gezegd dat het de goede oude tijd was, maar klopt dat wel? Dat is de centrale vraag die de Belgische heemkundige Veerle Maebe in haar uitstekende en vlot geschreven boek beantwoordt op grond van talrijke getuigenissen en verhalen van mensen die nog actieve, persoonlijke herinneringen aan die wereld hebben.
7 minuten leestijd
Leden en bestuurders van de joodse commune Красный пахарь (Russisch voor ‘rode landarbeider’) in het noorden van de Krim, omstreeks 1929. ©Foto : Le Courrier du Maghreb et de l’Orient.

Een joods thuisland op de Krim

Tientallen jaren voor de oprichting van Israël werd geëxperimenteerd met een joods thuisland… op de Krim, toen deel van de jonge Sovjet-Unie. Een duik in een (half-)vergeten stuk joodse- en sovjet-geschiedenis.
8 minuten leestijd
De grootmoefti van Jeruzalem Hajj Amir al-Hoesseini bij een bezoek aan een opleidingskamp van de Bosnische Handschardivisie in Silezië, november 1943

De stormtroepen van de moefti

Naar het einde van de Tweede Wereldoorlog toe bestond een aanzienlijk deel van de nazi-Duitse strijdkrachten uit etnische Duitsers van buiten het Duitse rijk en uit niet-Duitsers uit West- en Centraal-Europa, de Sovjet-Unie en Joegoslavië. In die brede waaier aan etnische groepen en nationaliteiten − waaronder Belgen en Nederlanders − zaten ook Bosniërs, met twee eigen SS-divisies.
11 minuten leestijd
Fragment uit een kaart van Europa in de tijd van Karel de Grote met bovenaan in het midden het Chazarenrijk, uit Karl von Spruner’s “Historisch-Geographischer Schul-Atlas”, 1874

‘Joodse Chazaren’ en de legende van de dertiende stam

In verschillende Turkse talen en in het Farsi heet de Kaspische Zee tot op vandaag de ‘Chazarenzee’. De naam verwijst naar een middeleeuws rijk onder een joodse dynastie ten noorden en ten westen van de Kaspische Zee. Op zijn hoogtepunt, omstreeks 850, toen West-Europa onder Karolingische heerschappij stond, strekte het rijk van de Chazaren zich uit tot voorbij de Krim.
7 minuten leestijd

Gratis nieuwsbrief

Meld u aan voor onze wekelijkse nieuwsbrief (50.869 actieve abonnees)

Donateurs ondersteunen ons project en dragen direct bij aan de uitbreiding van ons archief.

Meer informatie

×