Volkslied van IJsland – Lofsöngur

Matthías Jochumsson, auteur van het volkslied van IJsland
Matthías Jochumsson, auteur van het volkslied van IJsland
Het volkslied van IJsland is sinds 1944 Lofsöngur (lofzang). De tekst is in 1874 geschreven door de IJslandse dichter Matthías Jochumsson. Componist Sveinbjörn Sveinbjörnsson verzorgde de muziek. Het lied is ook wel bekend als “Ó O, Guð vors lands (God of our land).

Vanaf 1918 vormde IJsland een personele unie met Denemarken. Hier kwam in 1944 een einde aan. IJsland, dat al decennialang een eigen vlag voerde, werd toen een onafhankelijke republiek en had dus ook een eigen volkslied nodig. De keus viel op het op muziek gezette gedicht van Matthías Jochumsson, dat in de negentiende eeuw werd geschreven ter gelegenheid van het duizendjarig bestaan van IJsland.

Lofsöngur staat bekend als een vrij lastig volkslied om te zingen. Tijdens officiële gelegenheden wordt doorgaans alleen het eerste couplet gespeeld en gezongen. Officieel heeft het IJslandse volkslied echter drie coupletten.

- advertentie -

Tekst van het volkslied van IJsland

TekstVertaling
Ó, guð vors lands! Ó, lands vors guð!
Vér lofum þitt heilaga, heilaga nafn!
Úr sólkerfum himnanna hnýta þér krans
þínir herskarar, tímanna safn.
Fyrir þér er einn dagur sem þúsund ár
og þúsund ár dagur, ei meir:
eitt eilífðar smáblóm með titrandi tár,
sem tilbiður guð sinn og deyr.
Íslands þúsund ár,
Íslands þúsund ár,
eitt eilífðar smáblóm með titrandi tár,
sem tilbiður guð sinn og deyr.
Oh, god van ons land! Oh, van ons land de god!
We vereren uw heilige, heilige naam!
uit zonnestelsels vlechten uw legioenen u een krans
in alle eeuwigheid (eigenlijk: de verzameling van alle tijd)
Voor u is een dag als duizend jaar
en duizend jaar als een dag, meer niet:
een eeuwige bloem met trillende tranen
dat zijn god vereert en dan sterft.
IJslands duizend jaar
IJslands duizend jaar
een eeuwige bloem met trillende tranen
dat zijn god vereert en dan sterft.

Tweede en derde couplet:

– 2 –
Ó, guð, ó, guð! Vér föllum fram
og fórnum þér brennandi, brennandi sál,
guð faðir, vor drottinn frá kyni til kyns,
og vér kvökum vort helgasta mál.
Vér kvökum og þökkum í þúsund ár,
því þú ert vort einasta skjól.
Vér kvökum og þökkum með titrandi tár,
því þú tilbjóst vort forlagahjól.
Íslands þúsund ár
Íslands þúsund ár
voru morgunsins húmköldu, hrynjandi tár,
sem hitna við skínandi sól.

– 3 –
Ó, guð vors lands! Ó, lands vors guð!
Vér lifum sem blaktandi, blaktandi strá.
Vér deyjum, ef þú ert ei ljós það og líf,
sem að lyftir oss duftinu frá.
Ó, vert þú hvern morgun vort ljúfasta líf,
vor leiðtogi í daganna þraut
og á kvöldin vor himneska hvíld og vor hlíf
og vor hertogi á þjóðlífsins braut.
Íslands þúsund ár
Íslands þúsund ár
verði gróandi þjóðlíf með þverrandi tár,
sem þroskast á guðsríkis braut.


Archiefstukken:

Meer tips ➱

Verder speuren:

Bekijk ook onze uitgebreide onderwerpenlijst of het personenregister