Flavius Aëtius (ca. 390-454) was de Romeinse generaal die Attila de Hun versloeg in de Slag op de Catalaunische Velden in 451.
Flavius Aëtius werd rond 390 na Christus geboren in Durostorum, een stad in het huidige Bulgarije die tegenwoordig Silistra heet. In zijn kinderjaren werd hij gegijzeld door de Hunnen. In die periode raakte hij bevriend met de latere Hunnen-koning Rua
In 425 leidde hij een leger Hunnen dat opkwam voor usurpator Johannes. Deze Johannes had zichzelf tot keizer uitgeroepen maar werd niet erkend door de Oost-Romeinse keizer Theodosius II. Toen Flavius Aëtius in Ravenna aankwam was upsurpator Johannes al verslagen en gedood. Na enkele schermutselingen sloot Aëtius een overeenkomst met Galla Placidia, de keizer-moeder en regentes van keizer Valentinianus III. De Hunnen werden naar huis gestuurd en Aëtius werd magister utriusque militiae (opperbevelhebber van het leger) in het West-Romeinse rijk.
Machtig man
Flavius Aëtius leidde het rijk ruim twintig jaar en was in de praktijk een soort voogd van keizer Valentinianus III. Hij bekleedde driemaal het consulaat (432, 437 en 446), een uitzonderlijke eer voor iemand buiten de keizerlijke familie. Aëtius hield zich ook bezig met de buitenlandse politiek. In het bedreigde Gallië wist hij de Romeinse heerschappij te handhaven door Germaanse stammen als de Westgoten, Bourgondiërs en de Hunnen tegen elkaar uit te spelen. In 435-437 vernietigde hij bijvoorbeeld het Bourgondische koninkrijk bij Worms, een gebeurtenis die later voortleefde in het middeleeuwse Nibelungenlied. Zo wist hij een machtspositie op te bouwen waarin zowel Romeinse als Germaanse troepen onder zijn bevel stonden.
In 451 wist Aëtius op de Catalaunische velden (in de Champagne, waarschijnlijk bij Châlons-sur-Marne) een aanval van Attila de Hun op Gallië af te slaan. Attila deed een jaar later nog een aanvalspoging, maar nadat de Hunnen-leider in 453 was overleden keerde de rust weer.
Flavius Aëtius probeerde zijn positie te verstevigen door zijn zoon te verloven met de dochter van keizer Valentinianus III. Door de dood van Attila was Aëtius echter niet langer meer geheel onmisbaar voor het Romeinse Rijk. Keizer Valentinianus III keerde zich in 453 tegen Aëtius. Volgens latere bronnen zou de senator Petronius Maximus, de latere keizer, de vorst tegen hem hebben opgezet. Hij liet de magister militum bij zich op audiëntie komen en vermoordde hem.
Hoewel Aëtius er tijdens zijn carrière in geslaagd was het gevaar van Gallië af te wenden, had hij het Rijk ook schade toegebracht. Onder meer door te grote concessies te doen aan de Hunnen.
Memento mori (Gedenk te sterven)
De verzonken stad Baiae bij Napels
Zenobia – Koningin van Palmyra
Van Bavay naar Tongeren: bijzondere historische locaties aan de Via Belgica
