Lachen om Stalins dood?

Zo dramatisch als zijn regeerperiode was, zo banaal was Stalins dood. Op 1 maart 1953 werd de Sovjetdictator in zijn datsja in Kuntsevo, ongeveer vijfentwintig kilometer ten oosten van Moskou, door zijn personeel bewusteloos aangetroffen op de vloer van zijn slaapkamer. Hij werd op een bank gehesen waar hij na drie dagen stierf. Als voornaamste doodsoorzaak werd een hersenbloeding vastgesteld.

/

Fluisterende kameraden in Stalinistisch Rusland

Het moet een beangstigende tijd zijn geweest. Voortdurend moest je op je hoede zijn en bijna niemand kon je vertrouwen. Een harde klop op de huisdeur kon het einde betekenen. Iedereen kende wel iemand die midden in de nacht door geheim agenten uit huis was weggehaald om vervolgens na urenlange ondervragingen gedwongen te worden tot een valse bekentenis.

De Waarheid over Stalin

Zestig jaar geleden overleed Jozef Stalin. Op 5 maart maakte Radio Moskou bekend dat ‘het hart van de strijdmakker en geniale opvolger van Lenin niet meer klopte’, en stortte daarmee de communistische familie in diepe droefenis. Dat bracht Andere Tijden in 2003 in herinnering.

Het verschil tussen een Schot en een zot

De geschiedenis is vaak een opeenstapeling van ellende en misère: oorlogen, revoluties, hongersnoden, economische crises en ga zo maar door. Dat er met geschiedenis ook veel te lachen valt, bewijst historicus dr. Dick Berents in zijn vermakelijke boek Stalin en Hitler komen in de hemel. Naast goede historische grappen, legt de auteur de vinger bij tal van historische misvattingen. “Geschiedenis