Iedereen kent de vraag “wat eten wij vandaag” En het antwoord is meestal: “een soepje, aardappelen, vlees en groente en een toetje”. De werkelijkheid is vaak grappiger. Want ook al staan wij er niet bij stil, met een bintje, een chateaubriand met bismarckgarnituur en een pêche melba verorberen wij in feite een bord met beroemdheden.
In deze rubriek worden de achtergrondverhalen van diverse culinaire woordmakers beschreven.
Sir Edward Vernon en de grog
Grog gaat terug op de Engelse admiraal Sir Edward Vernon (1684-1757). Vernon droeg altijd een grofgreinen jas. Die was gemaakt van half-zijde, wat een grof weefsel opleverde. De etymologie van dat “grein” is het Franse woord grain (graankorrel), maar ook vanwege de vorm: eitje van de zijderups. Vandaar dus “half-zijde”.
Het Franse “gros-grain“ werd in het Engels “grogram”, afgekort “grog”. Vanwege zijn imago: altijd in die “grog” jas, kreeg Vernon de bijnaam Grog.
In zijn tijd werden veel oorlogen op zee uitgevochten en bovendien lag het strijdtoneel meestal ver van huis. Dat betekende voor de manschappen een langdurig verblijf aan boord en om de voorraad sterke drank te rekken bedacht “Grog” de truc de drank aan te lengen met water.
Eind achttiende eeuw raakte deze drank in en geleidelijk ging grog betekenen: met heet water, suiker en kruiderijen aangelengde drank. En omdat de drank veel cognac of rum bevatte voelde men zich na een paar glazen behoorlijk zwabberig op de benen; dus groggy!
www.buistbelevingsprojecten.nl